embarrancar
embarrancar
∗embarrancar
intransitive verb
1to run aground
embarrancarse
pronomial verb1to run aground (barco); to get stuck (coche)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "embarrancar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | embarranco | embarranqué | embarrancaba | embarrancaré | embarranque |
| Tú | embarrancas | embarrancaste | embarrancabas | embarrancarás | embarranques |
| Ella/Él/Usted | embarranca | embarrancó | embarrancaba | embarrancará | embarranque |
| Nosotros | embarrancamos | embarrancamos | embarrancábamos | embarrancaremos | embarranquemos |
| Vosotros | embarrancáis | embarrancasteis | embarrancabais | embarrancaréis | embarranquéis |
| Ellos/Ustedes | embarrancan | embarrancaron | embarrancaban | embarrancarán | embarranquen |
