encorsetar
encorsetar
transitive verb
1. to corset (con corsé); to straitjacket (poner límites)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Conjugación de "encorsetar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | encorseto | encorseté | encorsetaba | encorsetaré | encorsete |
| Tú | encorsetas | encorsetaste | encorsetabas | encorsetarás | encorsetes |
| Ella/Él/Usted | encorseta | encorsetó | encorsetaba | encorsetará | encorsete |
| Nosotros | encorsetamos | encorsetamos | encorsetábamos | encorsetaremos | encorsetemos |
| Vosotros | encorsetáis | encorsetasteis | encorsetabais | encorsetaréis | encorsetéis |
| Ellos/Ustedes | encorsetan | encorsetaron | encorsetaban | encorsetarán | encorseten |
Buscar historia
¿Encontraste una respuesta a su pregunta? Sí | No
¿Cómo podríamos mejorar?


Feedback